Daphne Stam durfde te doen wat velen niet aandurven: publiekelijk opstaan tegen een ongezonde academische cultuur, zelfs als dat betekende haar positie als universitair hoofddocent aan de TU Delft op te geven. Ondanks een indrukwekkende wetenschappelijke staat van dienst in ruimteonderzoek en hoge waardering van studenten, koos ze niet voor de veilige weg. Ze sprak zich uit over machtsongelijkheid, gebrek aan sociale veiligheid en structurele uitsluiting van vrouwen in de wetenschap – niet uit wrok, maar uit diepe overtuiging dat het systeem eerlijker moet. Met haar moed en openheid geeft Daphne anderen een stem, en zet ze een broodnodige beweging in gang richting een meer rechtvaardige academische wereld.